DRAMA KUMPANYA YAZILARI
KOŞULLAR İÇİNDE YAŞAMAYI BİLMEK
Sercan ŞEKERCİ
Zaman kavramı; nasıl başladığı ve nasıl biteceği bilinmeyen, sadece rakamlardan oluşan cihazlarla ifade etmeye çalıştığımız bir olgudur. Geri alamazsınız, ileri saramazsınız, sarsanız da fazlasını satamazsınız. Öylece birikir, kalır elinizde.
Peki insanoğlu, akrep ve yelkovan arasına bu denli sıkışmışken, yaşamayı nasıl becerebilir? İşte her şey bu noktada anlam kazanmaktadır.
Ömrümüzdeki her duygu ve olay beraberinde bir koşul getirmektedir. Bu koşullar da, zamanın işleyişi üzerine baskı yaparak onu insanlardan çalıp kendi himayesine almaktadır. Özellikle yaşanan duygu veya olay bir travma, şiddet ya da suça sebebiyet verdiğinde, koşulların baskısı insanı anında pes etmeye mecbur bırakır. Yani anlayacağınız; koşullar bu denli gaddar ve acımasızdır!
Drama Kumpanya olarak, Ümraniye Kapalı Cezaevi’ndeyiz; yani koşulların egemen olduğu yerlerden birinde. Zaman kavramı, koşullara teslim olmuş ve zihinler kısır döngü içerisinde.
Koşul: “İçerde olmak”. Bunun dışındaki her duygu ve düşünce önemsiz, işe yaramaz şeyler bütünü haline gelmiş. Mücadele gücü, vücutlardan topraklanmış adeta. Ve siz orada kendinizi, sadece zamanı avutmak, onları bir süreliğine kandırmak için bulunuyor gibi hissediyorsunuz başlangıçta.
Yapılan bütün çalışmalar, onları bir süreliğine mutlu ediyor, evet, ancak eğitim bittiğinde eğer doğru noktaya temas edemediyseniz, uçurtması parçalanan çocuklardan bir farkları kalmıyor. Hayal kırıklığı, üzüntü ve dahası…
Suçlu oldukları gerçeği, elbette yabana atılamaz ve affedilemeyebilir, ancak onları bu hayal kırıklığından uyandırmak gerekir. Bu yüzden çalışmalarda asıl vurgulanacak nokta; uçurtmanın parçalanması değil, uçurtmayı yapmaya çalışmak olmalıdır. Ancak bu sayede onları uykudan uyandırabilir ve koşullara karşı tutumlar üretmelerini sağlayabilirsiniz.
Gelin bir de bu duruma, koşullara karşı tutumlarla meydan okuyan Mal Hancock’un hayatından bakalım:
Hancock, bir lise öğrencisiyken trafik kazası geçiriyor ve belden aşağısı felç kalıyor. İleride bir sporcu olma hayali kurarken geçirdiği bu kaza, ona hayatı boyunca unutamayacağı bir acı yaşatıyor.
Çok üzücü günlerin ardından Mal Hancock, hayatın bir gül bahçesinden ibaret olmadığını öğreniyor ve çizmeye başlıyor. Hastanedeyken gördüğü her şeyi karikatürleştiriyor. Kısa bir süre sonra, karikatürlerinden birini bir dergiye gönderiyor ve bu bir tek karikatür; ileride ona dünyanın en başarılı çizerlerinden biri olmasını sağlayacak kapıyı açıyor.
Şimdi dönüp bakacak olursak; sizce Hancock’un etrafını saran bu büyük koşul onu hapsedebildi mi? Ve en az mahkumlarınki kadar ağır bir koşul değil miydi? Siz cevaplayın…
Hancock, koşulların değişmeyeceğini biliyordu; ancak koşullara karşı aldığı tutum, onu bambaşka birisi yaptı ve zamanı ona geri kazandırdı. İşte bu yüzden koşulları değiştiremediğimizde, koşullara karşı alacağımız tutumlar oldukça önem kazanmakta.
Mahkumlara, “içeride olmak” koşulunun değiştirilememesine rağmen, alınacak tutumların çok şeyi değiştirebileceğini aşılamak, çalışmaların en büyük amacı olmalıdır. Bunu başardığınız an, cezaevinden çıkan hiç kimse yeniden oraya geri dönmeyecek ve her biri koşulların diktatörlüğünü yıkacaktır!
Unutmayın ki tutumlar, zamanı avutmak için değil; yeniden kazanmak içindir. Ömrünüz boyunca koşullara hapsolmamanız dileğiyle…
Sercan ŞEKERCİ
09.09.2010
DRAMA KUMPANYA
SAHNEDEN CEZAEVİNE DESTEK KAMPANYASI
Eğitim Koordinatörü: Kemal Oruç
www.dramakumpanya.com
Sercan ŞEKERCİ
Zaman kavramı; nasıl başladığı ve nasıl biteceği bilinmeyen, sadece rakamlardan oluşan cihazlarla ifade etmeye çalıştığımız bir olgudur. Geri alamazsınız, ileri saramazsınız, sarsanız da fazlasını satamazsınız. Öylece birikir, kalır elinizde.
Peki insanoğlu, akrep ve yelkovan arasına bu denli sıkışmışken, yaşamayı nasıl becerebilir? İşte her şey bu noktada anlam kazanmaktadır.
Ömrümüzdeki her duygu ve olay beraberinde bir koşul getirmektedir. Bu koşullar da, zamanın işleyişi üzerine baskı yaparak onu insanlardan çalıp kendi himayesine almaktadır. Özellikle yaşanan duygu veya olay bir travma, şiddet ya da suça sebebiyet verdiğinde, koşulların baskısı insanı anında pes etmeye mecbur bırakır. Yani anlayacağınız; koşullar bu denli gaddar ve acımasızdır!
Drama Kumpanya olarak, Ümraniye Kapalı Cezaevi’ndeyiz; yani koşulların egemen olduğu yerlerden birinde. Zaman kavramı, koşullara teslim olmuş ve zihinler kısır döngü içerisinde.
Koşul: “İçerde olmak”. Bunun dışındaki her duygu ve düşünce önemsiz, işe yaramaz şeyler bütünü haline gelmiş. Mücadele gücü, vücutlardan topraklanmış adeta. Ve siz orada kendinizi, sadece zamanı avutmak, onları bir süreliğine kandırmak için bulunuyor gibi hissediyorsunuz başlangıçta.
Yapılan bütün çalışmalar, onları bir süreliğine mutlu ediyor, evet, ancak eğitim bittiğinde eğer doğru noktaya temas edemediyseniz, uçurtması parçalanan çocuklardan bir farkları kalmıyor. Hayal kırıklığı, üzüntü ve dahası…
Suçlu oldukları gerçeği, elbette yabana atılamaz ve affedilemeyebilir, ancak onları bu hayal kırıklığından uyandırmak gerekir. Bu yüzden çalışmalarda asıl vurgulanacak nokta; uçurtmanın parçalanması değil, uçurtmayı yapmaya çalışmak olmalıdır. Ancak bu sayede onları uykudan uyandırabilir ve koşullara karşı tutumlar üretmelerini sağlayabilirsiniz.
Gelin bir de bu duruma, koşullara karşı tutumlarla meydan okuyan Mal Hancock’un hayatından bakalım:
Hancock, bir lise öğrencisiyken trafik kazası geçiriyor ve belden aşağısı felç kalıyor. İleride bir sporcu olma hayali kurarken geçirdiği bu kaza, ona hayatı boyunca unutamayacağı bir acı yaşatıyor.
Çok üzücü günlerin ardından Mal Hancock, hayatın bir gül bahçesinden ibaret olmadığını öğreniyor ve çizmeye başlıyor. Hastanedeyken gördüğü her şeyi karikatürleştiriyor. Kısa bir süre sonra, karikatürlerinden birini bir dergiye gönderiyor ve bu bir tek karikatür; ileride ona dünyanın en başarılı çizerlerinden biri olmasını sağlayacak kapıyı açıyor.
Şimdi dönüp bakacak olursak; sizce Hancock’un etrafını saran bu büyük koşul onu hapsedebildi mi? Ve en az mahkumlarınki kadar ağır bir koşul değil miydi? Siz cevaplayın…
Hancock, koşulların değişmeyeceğini biliyordu; ancak koşullara karşı aldığı tutum, onu bambaşka birisi yaptı ve zamanı ona geri kazandırdı. İşte bu yüzden koşulları değiştiremediğimizde, koşullara karşı alacağımız tutumlar oldukça önem kazanmakta.
Mahkumlara, “içeride olmak” koşulunun değiştirilememesine rağmen, alınacak tutumların çok şeyi değiştirebileceğini aşılamak, çalışmaların en büyük amacı olmalıdır. Bunu başardığınız an, cezaevinden çıkan hiç kimse yeniden oraya geri dönmeyecek ve her biri koşulların diktatörlüğünü yıkacaktır!
Unutmayın ki tutumlar, zamanı avutmak için değil; yeniden kazanmak içindir. Ömrünüz boyunca koşullara hapsolmamanız dileğiyle…
Sercan ŞEKERCİ
09.09.2010
DRAMA KUMPANYA
SAHNEDEN CEZAEVİNE DESTEK KAMPANYASI
Eğitim Koordinatörü: Kemal Oruç
www.dramakumpanya.com
